| تبليغات | X |
در جواب در جواب حافظ
شاعر رند نظر باز:
اگر آن ترک فسایی به دست آرد دل ما را به ناز ابرویش بخشم سرو دست و تن و پا را
جوانمردی به آن باشد که ملک خویشتن بخشی نه چون حافظ که میبخشد سمرقندو بخارا را
سلام سلام سلام
سلام به یه دونه ی خودم ! عمرم! همه کسم ! دلیل بودنم ! همه ی دنیام! نفسم! اونی بهونه ی ساختن این وبلاگه! 
کسی که همه ی مطالب وبلاگ مربوط به اون میشه! ((( نفس!!!)))
ببخشید که این دفعه دیر آپ شد گرفتار درس و دانشگاه بودم
...
یه گلگی از اون دوستی داشتم که واسه محمد نظر گذاشته بوده وگفته نفسم
...
من خیلی ازش دلخورم که چرا از مطلب وب (نفس) واسه نظرش استفاده کرده بود
هی یار و بار آخرت باشه ها
خلاصه اگه خوبی بدی دیدید حلال کنید ما داریم یواش یواش میریم کرمان
اگه دیر به دیر آپ شد
به بزرگواریتون ببخشید
!!!!
ما هم که خوبی ازتون ندیدیم بدی هاتون هم حلال میکنیم
!!!
بازم یه شعر نا قابل از خودم واسه اونی که نفسمه!!! خودش میدونه کیه
وگلگیه کوچیک از اونی که مارو از هم جدا کرد
پیش از این نیت که خود رسوا کنیم
جان خود بازیچه ی دنیا کنیم
دست دل از ترس غم باکی نبود
هرگز این آیینه ها خاکی نبود
عشق بازیه هردومان شهره ی آفاق بود
گفتگومان تا سحر در جای خود هم طاق بود
یاد داری خاطراتی از ازل ؟
دلبری و ناز و قهرت تا ابد
آه"شنیدی سوز قلبم نازنین ؟
پس بیا نیست تاب دوریت بیش از این
آخر این قصه باز حرفی مرا دیوانه کرد
کو کجاست آنکه مرا از تو"تو را از من جدا کرد؟
در کلام آخرم گلگی دارم از آن قلب آهنین
کاش بیاید تا ببیند روزگارم بعد از این
راستی تا کی جداییم نازنین؟
حال شما؟
شرمنده دیر به دیر آپ میکنما
کاش میدانستی چه زیباست در آغوش گرفتن
در آن آرامش عشق...
منو تو زیر سقف آسمون
دوستت دارم نفس
علی الخصوص عزیزی خودم و اونی که الان کنارش نشسته
اگه لوووووووووووووووووووووووس نمیشی اینم یه شعر دیگه خوشکل واسه گل خودم:
بشنو این نامه ز من تا که بدانی همه احوال منو
با خبر باش ز دنیامو ببین حال پریشان منو
مینویسم پاره ای از حال زار و خسته ام
میسپارم دست تو قلب و دل بشکسته ام
چند صبایی دادم این دل را به کس
در خیال خام خود خوش بودم اما دل شکست آن نا بکس
عاشقانه ره نبرد هر گز کسی دل را به جایی تا ابد
عاقلانه مانده ام من در کنارت تا ابد
پیشکش ناز قدمهات این دل نا قابلم
ترسم این زیبا نشان بشکند بازم دلم
دل چه قابل دارد ای گل پیش تو
بشکن این پا وسر ودست منو
لب نجنبد کام من بهر طلب کردن تو
گر تو گویی که بمیر میشوم پر پر به زیر پای تو . . .
.jpg)
خوب دیگه من برم فعلا ۱.................................۲
عارفی را دیدم که در دستی آب ودر دستی آتش داشت...میگفت میروم تا آبی بر دوزخ ریزم و آتش در بهشت کشم...تا کسی خدا را از بیم آتش پرستد و نه از ذوق بهشت...
خدا را برای خدا باید خواست...
سلام به همه دوستاي گلم
اميد وارم هر جا كه هستيد خو ش خرم و باشيد
خيلي وقت بود كه وبلاگو آپ نكرده بودم
اما خدا روشكر ميكنم که يه بهونه تو زندگي واسم به وجود اومد
تا بازم بخوام اين وبلاگو راهش بندازم
ولی با يه بهونه ي متفاوت....
بیا که تا نفسی هست یار هم باشیم به غنچه های محبت بهار هم باشیم
..................................................
آزمودم زندگی دشت غم است شادیش اندوه و عیشش ماتم است
..................................................
در میان جمع مردان یا همیشه مرد باش یا دم از مردی مزن یا یکسره نامرد باش
...................................................
بمیرم من واسه اون دلشکسته که چون من خیری از دنیا ندیده
...................................................
خنده ی تلخ من از گریه غم انگیزتراست کارم از گریه گذشته به خودم میخندم
...................................................
اینم یه شعر نا قابل از بنده ی حقیر واسه اونی که خودش میدونه کیه
من اينجا بس دلم تنگ است!!!
من اينجا بس دلم تنگ است
تو تنهايم مكن
در دلم نام تو است
تو بي نامش مكن
گر هزاران بار برم نام تو را
تو خاموشم مكن
گر شكستم روزي آن قلب تو را
تو آزارم مكن
گر به روزي در دلت دادند به من حبس ابد
توآزادم مكن
رسد وقتي كه من هم يكه باشم
عاشقي روي زمين
گر نماند عاشقي روي زمين
تو هرگز عاشقي مثل مرا ويران مكن...
امیدوارم منو به خاطر حرفها و کارهای اشتباهم ببخشه
یکي بود يکي نبود
زير اين سقف کبود
يه غريب آشنا
دل و جونمو ربود
اينجوري نگام نکن
گل ياس مهربون
اون غريبه خودتي هميشه با من بمون
مادر عزیزم روزت مبارک
